Kutsal Fahişeden Bakire Meryem'e Toprak ve Kadın

Doğanın milyonlarca yıllık yolculuğunda cinsiyet, yaşamın temel taşlarından biri olarak ortaya çıktı. Erkek ve kadın, varoluşun doğal dengesini kurdu. Ne var ki insan, toplumsal düzenle birlikte bedeni bir iktidar aracına dönüştürdü. Oysa beden, yalnızca doğanın kendisine yüklediği rolü oynuyordu. Kadın, başlangıçta bereketin ve doğurganlığın simgesiydi; tıpkı verimli topraklar gibi kutsandı, ona adanmış mekanlarda saygı gördü. Ancak zamanla tapınma, sahiplenmeye; kutsallık, baskıya evrildi. Bu roman, kadının bedeninin tarih içindeki yolculuğunu anlatıyor: Tanrıça olarak yüceltilen, fahişe olarak aşağılanan, günah keçisi ilan edilen ya da nesneleştirilen bir varlığın hikâyesi. Toplumsal hafızada iz bırakan bu serüven, insanın doğadan kopuşunun da bir yansıması.