Kusursuz Talan

İnsanın içindeki o karanlık tohum, zamanla nasıl da kök salar; kibrin, günahın ve merakın peşinden sürüklenirken, dünyayı bir mağaranın dışından izlemekle yetiniriz çoğu kez. Oysa dışarıda olan biten, içimizde yankılanan bir yıkıma dönüşür. Pişmanlık, hep çok uzaklarda kalır; elimiz yetişmez ona, tıpkı kendi kusurlarımıza dokunamadığımız gibi. Herkesin içinde bir parça iblis barındırdığı bu dünyada, kirlenmek kaçınılmazdır belki de. Değişiriz, basitleşiriz, bozuluruz – ama farkında bile olmadan. Dışarıdan bakınca her şeyin kusursuz göründüğü o talan, aslında içimizde başlar.