Kusursuz Bir Mesafe

Derin ve Ufuk’un yeni evleri, henüz mobilyaların taze verniği bile kurumadan, bir gerginliğin gölgesine dönüşür. "Neden onları çağırıyorsun?" diye sorar Ufuk, sanki misafirler değil de, ilişkilerindeki o ince çatlaklar davet ediliyormuş gibi. Bulaşık makinesinin üst rafına yerleştirilmemiş bardaklar, ıslanmasın diye didinilen duşakabinler, aslında çoktan yola çıkmış oldukları ayrılığın habercisidir. Aralarındaki mesafe, ne salonun köşelerinde ne de yatak odasının sessizliğinde saklıdır artık; o mesafe, kusursuzdur. Utku Yıldırım, bu romanında sevgiyi, öfkeyi, umutsuzluğu ve en çok da kaçınılmaz olanı anlatırken, ilişkilerin etrafını saran her unsuru didik didik eder. Klasik anlatı kalıplarını kırar, cümleleri yarım bırakır, kelimeleri parçalar; tıpkı bir ilişkinin dağılışı gibi. Suç kimde? İkisi de suçsuzdur belki, ama aynı zamanda herkes suçludur: akıl verenler, umursamayanlar, şarkılar, sokaktan.