Kuşun Kanadı

Güneşin ilk ışıkları köy evlerinin pencerelerinden süzülürken, yeni bir gün daha usulca başlardı. Horozların ötüşüyle uyanan avlular, telaşlı ayak sesleri ve hayvanların hırıltılarıyla dolardı. Tarlaya gidecek olanlar, ellerinde çapaları, sırtlarında heybeleriyle yollara düşer; kadınlar ise ocak başında kaynayan sütlerin başında nöbet tutar, taze ekmekleri fırından çıkarıp çocukların avuçlarına sıkıştırırdı. Her şey, sanki doğanın kendi ritmiyle akardı: koyunların melemesi, tarlada çalışanların birbirine seslenişi, kahvaltının kokusu... Hasan Güler, *Kuşun Kanadı*'nda bu sade ama derin yaşamın izlerini sürüyor. Anıların sıcaklığıyla örülü sayfalarında, köyün tozlu yollarında koşan çocuklar, komşuların birbirine uzattığı yardım eli, sofralarda paylaşılan lezzetler can buluyor. Abartıdan uzak, yalın bir dille anlatılan öykülerde, insanın doğayla ve birbiriyle olan bağını hissedersiniz. Güler’in gözünden köy.