Küstah

Hüseyin Kıran’ın kaleminden dökülen *Küstah*, 2000’lerin sokaklarında yankılanan isyanın, duvarlara kazınmış öfkenin ve ruhları sarsan direnişin edebi bir yansıması. Dilin sınırlarını zorlayan, düşünceyi parçalayan bir sesle yazılmış bu roman, dünyanın gidişine karşı alev alev yanan bir itirazın izlerini sürüyor. Kıran, bu kez doğrudan cepheden değil, arınmış bir bilge edasıyla, hakikati arayan şiirsel bir dille karşımıza çıkıyor. Sanki gökyüzünden düşen bir meteorun açtığı yarık kadar derin ve cesur bir sofra kuruyor okuruna. Hayatın kıyısına itilmiş bir şairin, yanıp tutuşan sorularıyla bizi zorlu bir yolculuğa çağıran *Küstah*, aynı zamanda geleceğe kafa tutan bir günlük gibi de okunabilir. İnsanlık tarihinin isyanlarla, karşı çıkışlarla dolu sayfalarına eklenen bu eser, hınçla ezilmiş bir günün manifestosu olarak, rahatsız edici bir bilinçle sınırsızlığı vaat ediyor. Kıran’ın sözleri, sadece bir roman.