Kusmiyyat

Bahtiyar Salacak’ın *Kusmiyyat*’ı, akşamın erguvan rengine bürünen bir hüznü anlatıyor. Sözcükler, tıpkı bir meyhane dumanı gibi ağır ağır yükselirken, kaybolan sevgilinin ardından dökülen gözyaşları sessizce damlıyor. Her satır, damarlarda gezinen bir melankoliyi, zihinde çınlayan eski şarkıları hatırlatıyor. Gün batımının turuncu ışıkları altında, yalnızlık bir erguvan ağacı gibi kök salıyor; baharın ılıklığına rağmen içten içe soğuyan bir kalbin izlerini sürüyor. Kadehlerde yankılanan şeref nidaları, terk edilen aşkın acısını bastırmaya yetmiyor. Her adım, geçmişin gölgesinde kaybolurken, ufukta süzülen akşam, bir an olsun avutuyor. *Kusmiyyat*, 114 sayfada, unutulmaz bir hüznün peşine düşüyor; sözcükler, tıpkı erguvan yaprakları gibi usulca dökülüyor.