Kuşlar Yasına Gider

Hasan Ali Toptaş, *Kuşlar Yasına Gider* ile sözcükleri öyle bir dokur ki sayfalar arasında gezinen, nefes alır gibi okunur her satır. Anlatı, bir solukta geçen ömrün izlerini taşır; unutulan anların sessizliğinde, babaların gölgesinde büyüyen yalnızlıkları, kaybolan zamanın hüznünü fısıldar. Toptaş’ın dili, atların koşusu kadar doğaldır; merhametle yoğrulmuş cümleler, içimizde saklı kalmış duyguları usulca gün yüzüne çıkarır. "Babalar, alınlarımıza kazınmış yalnızlıklardır" derken, geçip gidenin ardında bıraktığı boşluğu da işaret eder. Roman, bir yandan geçmişin kokusunu taşırken, diğer yandan insanın yüreğine dokunan bir sızıya dönüşür. Mazot kokusu, uzak motor sesleri, gelmeyen haberler... Hepsi, belleğimizde iz bırakan anılara karışır. Toptaş, yazmayı bir armağan gibi sunar; okudukça, kelimelerin ardında saklı olanı görürsünüz.