Kuşaklar Müzesi

Kim olduğumuz, nereden gelip nereye gittiğimiz sorusu, insanın peşini hiç bırakmaz. Her an değişen, dönüşen, bazen savrulan, bazen kök salan bir varlığız biz. Acı da çekeriz bu yolculukta, sevgi de buluruz; kayboluruz, sonra yeniden yolu buluruz belki. Peki, doğruya giden kapı nerede? İki anahtar var elimizde: Biri kendi geçmişimiz, yaşadıklarımızın bıraktığı izler; diğeri atalarımızdan miras kalan, kuşaktan kuşağa aktarılan bilgelik. Bu iki anahtarın kilidini açan kapı ise gölgelerimizde saklı. *Kuşaklar Müzesi*, bu kapıyı aralamanın, kendi hikâyemizle atalarımızın hikâyesini buluşturmanın peşinde. Her "ben"in, her "biz"in kendine ait bir müzesi var aslında. Bu roman, o müzenin koridorlarında dolaşmaya çağırıyor okuru. Kimlik arayışının, geçmişle hesaplaşmanın ve geleceğe uzanan köprülerin izini sürüyor. Yolculuk, bazen karanlıkta, bazen aydınlıkta geçse de, sonunda hep kendimize dönüyoruz.