Kuş Uykusu

Soğuk bir kış akşamında, yazdığı mektupların mürekkebi hâlâ ıslakken toprağa gömülen satırlar... Kim bilir hangi öfke, hangi sessizlik bu sözcükleri kâğıda döktürüyor? Hayatın kıyısında dolaşan bir ruh, rüyalarında açık renkli elbiseler giyip kendini unutmaya çalışırken, bir başkası onun son vermek istediği bir hayatı nereden çıkarıyor? Gerçeğin üzerini örten bir perde yok belki, ama kalbin yaraları hâlâ kanıyor. Çiçekler bile bazen acıyı dindirmeye yetmiyor. Sessizliğin içinde kaybolan bir ses, kendi karanlığında kaybolup giden bir hikâye...