Kuş Lokumu Sözlüğü

Bir sözlük düşünün ki her kelime, kendi küçük öyküsünü fısıldıyor kulağınıza. "Kör şarkıcıyı eldivenle alkışlama" derken, Aleksi Pavloviç’in dudaklarından dökülen cümle, bekleyişin sessizliğini anlatıyor sanki. Fermuarlar, yazın kuş seslerinin yerini alırken kışın soğuğunda kendi şarkılarını mırıldanıyor. Hırsızlık denen şey, aslında bir çift kadın çorabıyla başlayan masum bir merak mıydı? Yoksa o ilk adımı atan, adını tarihe yazdırmak yerine unutulup gitmeyi mi tercih ederdi? Kabak çiçeği, sevgililere armağan edilmek yerine zeytinyağlı dolma kılığına girmeyi belki de hiç istememiştir. Öğretmenin tahtaya yazdığı "manzara" kelimesi, çocuk için harflerden çok daha fazlasını barındırır: şaşkınlık, hayal gücü, belki de bir kaçış. Her satır, bir anı, bir ironi, bir soru işareti... Kâğıda dökülen sözcükler, sessizce sizi kendi dünyalarına çekiyor.