KUŞ KULESİ

Gece yarısı, eski kule ile yaşlı çınar, duvarın dibinde uyuyan çocuğu izliyordu. Ay ışığı, yüzüne düşen altın rengi kirpiklerini aydınlatmıştı. Kule endişeyle mırıldandı: "Soğukta kalacak." Çınar, dallarını gerip silkindi; yapraklar yere döküldü. Hafif bir rüzgâr, sarı yaprakları sürükleyerek kulenin kapısından içeri taşıdı. Yuvalarından uyanan kuşlar, kanatlarını çırptı. Karanlıkta uçuşan tüyler, çocuğun üzerine yağdı. Bir anda, narin kuş tüyleri onu sımsıkı sardı; soğuktan koruyan yumuşacık bir örtü gibi...