Kurtuluş Aşk'ta Aşk Kurtuluş'ta

Çocukluğunun o sıcak yaz akşamları, radyonun cızırtılı sesiyle başlardı. Saat on olunca ajans biter, dedesinin sevdiği türkü havada uçuşurdu. Karşı apartmanın penceresinden sarkan Madam Anahit’in öfkeli bakışları yetmezmiş gibi, sırf onu kızdırmak için sokağa tükürürdü. O an, beş arkadaşın en heyecanlı anıydı; kadın sesli spikerin okuduğu haberler, yün yorganların altında kaybolmadan önce, güneş görmüş yaz günlerinin ve tüten soba kokularının arasında bir masal gibi yayılırdı odaya. Mahalle, o büyülü uykuya teslim olurken, Kurtuluş’un sokakları da sessizliğe gömülürdü. Her gece aynı ritüel, her gece aynı büyü.