Kurşun Gölgesi

Vatan dediğin, toprağın altında yatan atalarınla birlikte soluduğun hava, akan su, ekmek paylaştığın sofralardır. Bu roman, bir adamın son sözleriyle başlıyor: "Çocuklarım, ne olursa olsun bu toprağın düşmanı olmayın. Kanınızın son damlasına kadar bu ülkenin huzuru için çabalayın." Ama arka planda, yüzyılların getirdiği yaralar var. Osmanlı’nın kendi halkını küçümsemesinin, hor görmesinin acı mirası... Cephelerde birbirine düşenlerin aslında aynı kaderi paylaştığını, uyanışın kaçınılmaz olduğunu fısıldıyor sayfalar. Unutulan umutlar, bastırılan sesler ve bir gün mutlaka aydınlanacak gerçekler... Bu, bir vasiyetten çok, bir hesaplaşmanın öyküsü.