Kürdün Gelini Dilan

Mardin’den yola çıkan iki yolcu, İdil ve Cizre’yi geride bırakarak Şırnak’a doğru ilerliyordu. Yol boyunca karşılarına çıkan manzaralar birbirinden farklıydı; Cehennem Vadisi’nin gizemli derinlikleri, Cizre Barajı’nın durgun suları, meşe ormanlarının gölgesi ve bağların yeşilliği göz alıcıydı. Ancak Şırnak’a yaklaştıkça arazi sertleşiyor, kayalık dağlar yükselmeye başlıyordu. Yüksek kayaların arasında sıkışan yol, gökyüzünü bile zor seçilir hale getiriyordu. Akşamın çökmesine az kala, İsmail’in endişeli sesi duyuldu: “Hızlanmalıyız, karanlık basmadan varmamız lazım.” Zülküf, aracı olabildiğince hızlandırırken birden önlerinde beliren jandarma timi, yolculuğa yeni bir gerilim katıyordu. Etrafın güvenli olmadığı hissi, her geçen dakika daha da artıyordu.