Kur’an’ın Hakikatleri ve Emevi Uydurmaları

Bu eser, tarih boyunca İslam’ın özüne yönelik çarpıtmalara, özellikle Emevi döneminde yaygınlaşan uydurma rivayetlere ışık tutuyor. Kur’an’ın kendini açıklayan, bütünlüklü bir rehber olduğunu vurgulayan yazar, onun ayetlerinin birbirini tamamlayan bir bütün olarak okunması gerektiğini hatırlatıyor. Kıyamet Suresi’nde de belirtildiği gibi, Kur’an’ın tefsiri bizzat Allah’ın sorumluluğundadır; bu nedenle çalışma, bir tefsirden çok, hakikatin peşindeki bir sorgulama olarak karşımıza çıkıyor. Yazar, Kur’an’ın tek güvenilir kaynak olduğunu savunurken, Hz. Peygamber’in de bu ilkeyi nasıl yaşadığını ve aktardığını örneklerle ortaya koyuyor. Onun, ümmetine Kur’an’dan başka bir dayanak bırakmamak için gösterdiği çaba, Furkan Suresi’nde dile getirilen endişeyle de örtüşüyor. Ancak bu durum, sünnetin önemini yadsımak anlamına gelmiyor; aksine, sahih olanın Kur’an’la uyumlu olduğunu, uydurmaların ise zamanla dini.