Künye (kod49)

Necip Fazıl’ın şiir serüveni, çocukluk yıllarında bir hastane odasında başlar. Annesinin yattığı beyaz örtülü yatakta, yanındaki veremli kızın şiirlerini barındıran siyah kaplı defter gözüne çarpar. Annesinin, "Şair olmanı isterdim," sözleri, içinde zaten var olan ama farkında olmadığı bir ateşi tutuşturur. Pencerenin ardında savrulan karlar ve uluyan rüzgâr eşliğinde, içindeki karar kesinleşir: Şair olacaktır. Yıllar içinde "Örümcek Ağı", "Kaldırımlar", "Ben ve Ötesi" gibi eserlerle edebiyat dünyasında yerini alsa da, kendi şiirlerini asla yeterli bulmaz. Bu kitap, onun ilk gençlik yıllarından itibaren kaleme aldığı, titizlikle seçip düzelttiği, sanat anlayışının özünü taşıyan şiirlerini bir araya getiriyor. Hem dizelerinin hem de şiir felsefesinin derinliğini, kendi elleriyle süzülmüş bir bütünlük içinde sunuyor.