Kum Tefrikaları

Rüzgârın hiç dinmediği bir kıyıda, her şeyin kumla karıştığı bir yerde hikâye başlıyor. Murat Hoca’nın "dünyanın kenarı" dediği bu topraklar, aslında bir son değil, bir başlangıçmış meğer. Doktor Mithat’ın gözünden akıp giden zaman, geçmişle geleceği birbirine dolarken, hayallerin, umutların ve çaresizliklerin izini sürüyor. Balkonlardan Boğaz’a uzanan manzaralar, unutulmuş atların kişnemeleri, telgraf tellerinde dans eden tıkırtılar... Her şey bir görünüp bir kayboluyor, tıpkı rüzgârın savurduğu kum taneleri gibi. Ömür İklim Demir, Türkiye’nin son yüzyılına dair izleri, tozlu sayfaların arasında örüyor. Yurdanur Hala’nın sessizliği, Şevket Kemal Bey’in yalnızlığı, ölülerin bile unutulmadığı bir dünyada, kelimeler birer köprü oluyor geçmişe. Kum Tefrikaları, kaybolmanın, saplanmanın, kendine dönmenin ve belki de hiç var olamamanın hikâyesi. Rüzgârın, bulutların, tozun arasında, hayallerin izini sürmek için açılan bir kapı.