Kum Taneler

Çölün sonsuz sıcaklığında kaybolan bir adamın hikâyesi bu; gözlerinde derin bir boşluk, yüreğinde ise zamanın soğuk esintisi. Her adım attığında ayaklarının altında ezilen kum taneleri gibi, geçmiş de un ufak oluyor sanki. Gidecek bir yer ararken aslında neyi özlediğini bilmiyor, gündüzün kavurucu sıcağında eriyen bedeni, gecenin karanlığında üşüyor. Rüzgârın fisıltısıyla savrulan kumlar, belki de onun da dağılan umutlarını taşıyor. Yalnızlık, bu ıssızlıkta bir dost gibi yanında; hem acıtıyor hem de sarıp sarmalıyor. Kim bilir, belki de asıl yolculuk, dışarıda değil, kendi içindeki çölde başlıyor.