Kum Saati

Murathan Mungan’ın *Kum Saati*, zamanın geçiciliğiyle hesaplaşan bir yolculuğa çağırıyor okurunu. Her satır, bir şairin iç hesaplaşmasından süzülmüş gibi: sözün gücünü yitirdiği, davanın gölgelendiği, kalenin burçlarının yıkıldığı bir dünyada, arzunun dilinde yara açan bir arayış. Emek harcanmamışsa, çilenin sırrına erilmemişse, yürek sevgiye kapılarını açmamışsa, hayatın kitabından sayfalar düşer bir bir. Kendine bir saray kurup da çağına başkaldırmayan, zulmün karşısında durmayan, Serez çarşısının tozunu yutmayan için yol yoktur artık. Hürmetin tükenip emeğin boşa düştüğü yerde, kelimeler bile nafile kalır. Mungan, bu kısa ama yoğun metinde, varoluşun kırılganlığını bir kum saati gibi akıtır; her satır, zamanın kumları arasında kaybolan bir itiraf, bir isyan, bir vazgeçiş olur.