Kum Saati

Zamanın akışı kimi zaman bir rüzgâr gibi sessizce sokulur insanın hayatına, kimi zamansa kör eden bir fırtına misali her şeyi altüst eder. Bir damla su nasıl kırık bir testiden sızar da boşluğu doldururken yeni bir boşluk yaratırsa, yaşam da öyledir işte. Her an, her seçim, her doldurulan eksiklik ardında yeni bir gedik bırakır. Tıpkı sonbaharın yeşil yapraklara veda edişi gibi, gün gelir umutlar da solgun birer hatıraya dönüşür. *Kum Saati*, bu ince çizgide akan zamanı, kaybolan anları ve geride bıraktıklarımızın izini sürüyor. Sözcüklerin arasında gezinen sessizlik, her sayfada yeni bir soru işareti bırakıyor: Acaba zaman mı bizi şekillendirir, yoksa biz mi zamanı?