Külün Rüyası

Zeki Karaaslan’ın *Külün Rüyası*, geçmişin gölgesinde kaybolan bir ruhun sessiz çığlıklarını sayfalara döker. Anılar, zamanla bulanıklaşan bir fotoğraf gibi netliğini yitirse de, yürekte bıraktığı izler silinmez. Çocukluk, düşlerle örülü bir sığınak olurken, gençlik acımasız gerçeklerle yüzleşmenin ağırlığını taşır. Geceler, unutulmak istenen anıları geri getirir; gündüzlerse yalnızca bir nefes aralığı sunar. Yazar, içsel sancıları kuyunun derinliklerine inen bir çıkrık misali döndürür, yılların yükünü bakraçta biriken su gibi taşır. Kırık dökük dizelerle örülü bu kısa ama yoğun roman, kaybolan zamanın peşinde koşarken bulduğu yalnızlığı, hüzünle karışık bir umutla anlatır.