Kuğukulak

Keriman, küçük bir madenci kasabasında yaşayan bir kız. Etrafında koşuşturan insanların fark etmediği şeyleri o görüyor: rüzgârın deniz kokusunu taşımasını, güneşin tenini ısıtmasını, yeşil vadilerin sessiz şarkısını. Oysa kasabadakiler hep acele ediyor, bir yerlere yetişmeye çalışıyor. Kulaklarını dolduran telaş yüzünden artık doğanın sesini duymaz olmuşlar. Keriman ise biliyor ki dünya sadece insanlara ait değil. Bir karıncanın ayak sesleri, bir söğüt ağacının hışırtısı, bir gelinciğin nefesi de bu dünyanın parçası. Bu öykü, unuttuğumuz bir gerçeği hatırlatıyor: her canlının yaşamaya hakkı var ve bazen en güzel şeyler, en sessiz anlarda saklı.