Küf

İnsanın içinde saklı kalan, gün yüzüne çıkmayan nice yönü vardır: bastırılmış öfkeler, gizli şefkatler, unutulmuş arzular, toplumun gözünden kaçırdığımız çelişkiler... Tıpkı karanlıkta, nemli köşelerde büyüyen küf gibi, bu duygular da fark edilmeden yayılır. Ta ki bir dokunuş, bir rastlantı onları aydınlığa çıkarıncaya dek. İşte o zaman, uzun süre sakladıklarımızın izleriyle yüzleşiriz; bazen kurtulur, bazen de zehirleniriz. Süreyya ve Makar, birbirini hiç tanımayan iki insan. Hayatları, kendi içlerinde biriktirdikleri, kimselere gösteremedikleri hikâyelerle dolu. Onları bir araya getiren, bu sessiz kalmış, küf tutmuş gerçeklerin peşine düşme ihtiyacı. Roman, kişisel yolculukların ötesinde, felsefeden bilime, tarihten ruhsal sorgulamalara uzanan bir keşfe dönüşüyor. Belki de hepimizin içinde, bir yerlere sıkışmış, görmezden geldiği küfler vardır. Onları açığa çıkarmanın zamanı gelmiştir.