Kuduz Aşısı

Her şeyin önceden çizilmiş çerçevesini silen bir el var sanki; sisli camların ardında kaybolan planlar, kırılgan bir hayalin izlerini taşıyor. Ateş, piramidin gölgesinde dans ederken renklere bürünüyor, ama sonunda her şey tek bir tona bürünüyor: kırmızıya. Geçmişin mumyalaşmış anıları alev almış, beşikteki bebekler ise yüzyılların yükünü sırtlanmış gibi. Zamanın akışı içinde kaybolanlar, unutulanlar ve yeniden hatırlananlar, bu kısa ama yoğun anlatıda bir araya geliyor. Sözcükler, sessiz çığlıklar gibi dökülüyor sayfalardan; her biri, bir ömrün izini sürüyor.