Küçülteç

Murat Batmankaya'nın *Küçülteç*'i, okuru sessizce içine çeken, kısa ama yoğun bir yolculuk sunuyor. Sözün ağırlığını bilenler için, bu roman bir suskunluğun çığlığına dönüşüyor; geçmişin gölgeleriyle bugünün belirsizliği arasında sıkışmış bir zihnin arayışını anlatıyor. Kapalı kapıların ardında kalan sesleri duyma çabası, bazen bir utanç, bazen bir gurur kırıntısıyla harmanlanıyor. Sayfalar, hafızanın tozunu silen bir bez gibi kaygan, kimi zaman bir sıçrama tahtası, kimi zaman da yalnızca bir tat bırakıp geçen –ekşi, buruk ya da küf kokulu– bir anı parçası. Her satır, bilmenin imkansızlığını haykırırken, okuru kendi bilinmezlikleriyle baş başa bırakıyor. Kısacık ama derin; tıpkı unutulmaz kitaplar gibi.