Küçük Vampir Aslanın İninde

Anton, mezarlığın demir kapısından içeri adım attığında yüreği ağzına gelmişti. Anna’nın yanında olması bir nebze olsun rahatlatıyordu ama yine de tedirginliği geçmiyordu. Ay ışığının altında eski kilisenin paslı kapısı, ürkütücü bir sessizlikle karşısına dikilmişti. Anna, çalıların arasına dalmadan önce ona dönüp "Bekle burada!" diye fısıldadı. Anton, taş duvarın soğuğunu sırtında hissederek öylece kalakaldı. Zihninde bir sürü korkunç senaryo dönüp duruyordu: Ya Kargaburun hastaneden erken çıkmışsa? Ya mezarlık bekçisi onu gerçek bir vampir sanıp sopasını savurursa? Hepsinden beteri, Dorothee Teyze gibi yetişkin bir vampirin ansızın karşısına çıkmasıydı. O zaman Anna bile onu kurtaramazdı. Her gölge, her hışırtı, içindeki korkuyu biraz daha büyütüyordu.