Küçük Ömer’in Maceraları 3 / Peygamber Şehri Medine

Peygamberimizin mübarek kabri başında durduğumda, yüreğimdeki hasret bir anda coşkuya dönüştü. Ellerimi usulca bağlayıp selamladım, salavatlarla dolu bir gönülle O’na yaklaştım. Sanki kalbimden taşan duygular dudaklarımdan dökülüverdi: "Ey sevgili Peygamberim, seni bana ulaştıran Rabbime sonsuz şükürler olsun. Seni görmek, yanında olmak ne büyük bir lütuf… Uzun zamandır özlemle yanıp tutuşuyordum, sonunda huzurundayım. Seni ne kadar sevdiğimi kelimeler anlatamaz. Lütfen bir kez daha rüyalarıma gel, o güzel yüzünü göster. Gül kokulu sesinle yeniden huzur bulayım." O an, manevi bir bağın derinliğini hissettim; sanki zaman durmuş, sadece O’nun sevgisiyle dolmuştu etraf.