Küçük Kırmızı Kova

Meltem’in en sevdiği oyuncağı, dedesinin armağanı olan küçük kırmızı kovaydı. Diğerlerinden ayırt edilsin diye kulbuna turuncu bir ip bağlamıştı. Birlikte geçirdikleri günler unutulmazdı: kumdan saraylar inşa eder, denizden su taşır, sonsuz oyunlar oynarlardı. Ne var ki bir gün, kumsalda koşuştururken kovasını orada unuttu. Fark ettiğinde ise çok geç kalmıştı. Artık küçük kırmızı kova, kendi macerasına doğru yola çıkmıştı bile. Kim bilir, belki de yeni dostluklar ve keşiflerle dolu bir serüven onu bekliyordu.