Küçük Bir Gökada

Şubat ayının kasvetli göğü, martıların altında bir düşüşü andırıyor sanki. Fırat, kimsenin fark etmediği bir yöne akarken, Dicle’nin sesi uzaklarda kayboluyor; Tuna bile başka bir zamanın nehri gibi. Artık kırlardan çiçek toplamak, çatıların huzurundan pay çıkarmak yok. Geçmişin acımasız geometrisi, beni de, emekli babamı da, hatta rahmetli annemi de küstürmüş. Boş bir pazar meydanı, öğle vakti. Güneş, ikindiye doğru kayarken camlar hâlâ kışın çocukluğunu saklıyor. Sokaktan geçen yorgun kadınların gölgeleri, rüzgârın yeşil yabanlığına karışıyor. Çimento avlulu okullarda öğrendim tarihi, yol kenarındaki çam kozalaklarından, düşlerimdeki limon ormanlarından geçerek. Latin ozanlarına, Cumhuriyet şiirine kapıldım. Göklerin aydınlık haritasından sana baktım ve bu yenilgiler çağında "Mustafa" adını taşımak bana tuhaf geldi. Her şey, bir iç geçiriş kadar yakın, bir unutuş kadar uzak.