Kraliçenin Kaprisi

Bruno Taut, 1933’te Nazi rejiminin baskısıyla Almanya’dan ayrılarak önce Japonya’ya, ardından 1936’da Türkiye’ye gelir. İstanbul’da yaşamının son iki yılını geçiren ünlü mimar, Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’nde bölüm başkanlığı yaparken aynı zamanda Ankara’da Milli Eğitim Bakanlığı’nda da görev alır. Günlüğüne düşen notlar, bu dönemde karşılaştığı bürokratik zorlukları, akademik ortamın getirdiği ruhsal yorgunluğu ve meslektaşlarıyla olan ilişkilerini samimi bir dille aktarır. Öğrencileriyle mimarlığın teknik sınırlarını aşma çabası, tasarımlarının ardındaki düşünsel süreci ve dönemin entelektüel atmosferine dair gözlemleri, günlüğün satırlarına yansıyan önemli detaylardır. Taut’un İstanbul’daki izlenimleri, hem bir sürgünün hem de bir sanatçının iç dünyasını anlamak için benzersiz bir pencere açar.