Kralice Loananin Gizemli Alevi

Yambo, bir kaza sonucu hafızasını kaybettiğinde, geçmişinin izlerini sürmeye başlar. Yirmi yaşında kimsenin "en güzel çağındasın" demesine izin vermediği günler, komadan uyanır uyanmaz aklına düşen Kafka’nın hamamböceği gibi, belleği de parçalanmış bir bulmacaya dönüşür. Umberto Eco’nun bu eseri, bireysel anıların ötesinde bir kuşağın kolektif hafızasına uzanır. Savaş sonrası İtalya’sının tozlu raflarında, çocukluk masalları, propaganda afişleri, radyodan yayılan şarkılar ve sinema yıldızlarının gölgeleri birbirine karışır. Miki Fare’in gülümsemesi, Mandrake’in sihri, Mussolini’nin nutukları ve Josephine Baker’ın çıplak omuzları; hepsi, Yambo’nun belleğinde canlanır. Kitap, bir anı defterinden çok, kültürel bir arkeoloji çalışması gibidir. Fotoğraflar, gazete kupürleri, reklamlar ve şarkı sözleriyle örülü bu yolculuk, sadece bir adamın değil, bir dönemin de kaybolan izlerini sürer. Geçmiş, sadece.