Kral

Oturduğu koltukta zamanın ağırlığını hissediyordu. Gözleri odayı tararken, geçmişin gölgeleriyle dolu bir boşlukla karşılaştı. Yıllar akıp gitmiş, karanlıkla aydınlık iç içe geçmişti sanki. Her an, her nefes, içinde bir çatışmayı barındırıyordu; kopmak isteyen, direnmek zorunda kalan parçalar gibi. Dışarıdan bakınca sakin görünen bu adamın içinde, bilinmeyen bir savaş sürüyordu. Kimi zaman sessizlik, kimi zaman fırtına... Yaşamın acımasız akışına karşı koymaya çalışan bir ruhun hikâyesiydi bu.