Kozadaki Uğultu

Halil Tekeş’in *Kozadaki Uğultu* romanı, hayata tutunmaya çalışan bir adamın iç sesini, acısını ve umutsuz çabasını anlatıyor. Kalender, annesinin şiddetiyle büyüyen, babasının sevgisizliğini sırtında taşıyan, mahallenin kenarındaki tuvalette çalışan adamla imamı en yakın dostu belleyen bir karakter. Komşu kızıyla arasına mesafe koyduğu aşkı, sokakların soğuk gerçekliğiyle yarışırken, bir gün ansızın çıkış yolu arayışına girer. Çocukluğundan beri içine hapsolduğu kozadan kurtulma mücadelesi, hem hüzünlü hem de absürt bir yolculuğa dönüşür. Tekeş, günlük hayatın içinden seçtiği bu hikâyeyle, görünenin ardındaki sessiz çığlıkları duyuruyor. Kalender’in ağzından dökülenler, umudun ne kadar uzakta olursa olsun, insanın kendini yeniden var etme çabasının asla bitmediğini gösteriyor.