Köyün Delisi

Gökyüzü onun en sadık arkadaşıydı. Gündüzleri bulutların dansını izler, geceleri yıldızların altında hayallere dalardı. Boynu sürekli yukarıda, gözleri hep uzaklarda... Köyde herkes onun garip olduğunu düşünürdü. Çekingen, sessiz, ürkek bir çocuktu; diğerlerinin yanında hep yabancı gibi kalırdı. Kimse onunla oynamaz, hatta çoğu zaman alay eder, korkutup hırpalarlardı. Oysa kimsenin aklına gelmezdi, bu "aklı havada" çocuğun bir gün tüm dünyanın saygıyla selamlayacağı bir isim olacağı. Köyün delisi sanılan o çocuk, yıllar sonra alkışlar arasında kendi hikâyesini yazacaktı.