Köyde Bir Öğretmen

Süleyman Öğretmen, on beş yıllık meslek hayatının verdiği alışkanlıkla, yeni eğitim yılının ilk gününü heyecanla karşılıyordu. Okulun bahçesinde adımlarını atarken, sanki kendisi de ilk kez sıralara oturacakmış gibi içi kıpır kıpırdı. Çocuklar teker teker gelmeye başlayınca, her birini kucaklayıp yanaklarından öpmekten geri durmadı. Üçüncü, dördüncü ve beşinci sınıfları dışarıda sıraya dizdi, minik birinci ve ikinci sınıfları ise hemen sınıflarına yönlendirdi. Özellikle okula alışmakta zorlanacaklarını düşündüğü çocuklar için küçük sürprizler hazırlamıştı: kimi elma, kimi balon, kimi oyuncak araba, kimi de bebek aldı ellerine. Ağlayan, çekinen miniklere de ailelerinden birinin yanlarında kalmasını rica etti. Ancak öğrenciler arasında dikkatini çeken bir eksiklik vardı: tek bir kız çocuğu bile yoktu aralarında. Bu durumun nedenini düşünmeye dalmışken, muhtar ve bekçinin ansızın çıkagelmesiyle irkildi..