Köy Saatçisi

Salim Nizam’ın kaleminden çıkan bu kitap, Gönen’in tozlu yollarında dolaşan, unutulmuş hikâyeleri gün yüzüne çıkarıyor. Yazar, çocukluğunun geçtiği topraklara duyduğu derin bağla, köy hayatının sessiz kahramanlarını anlatıyor. Sarıköy ile Üzümlübağ arasındaki sarp yamaçlarda açan sarıçiğdemler, sadece bir çiçek değil; korku, batıl inanç ve gizemle örülü bir efsanenin parçası. Köylüler, bu topraklardan çiçek toplamanın uğursuzluk getireceğine inanırken, her koparılan çiğdemle birlikte Verena’nın mezarında bir mumun yandığı fısıldanır. Nizam, öykülerinde zamanın durduğu bu coğrafyada, insanın kırılganlığını, hüznünü ve umudunu ustalıkla işliyor. Gönen’in sokaklarında yankılanan anılar, geçmişin izlerini sürerken, okuyucuyu da bu yolculuğa davet ediyor. Yazarın ödüllü hikâyeleri, sadece bir mekânı değil, o mekâna sinen duyguları, sessizlikleri ve haykırışları da taşıyor. Hüzün, bu öykülerin en sadık yol.