Koşu Bittikten Sonra da Koşan Atlı Sezai Karakoç

Sezai Karakoç, yalnızlığın değil, onurun yolcusudur. Yürüdüğü patikada tek başınadır belki, ama sırtında taşıdığı dava, onu kalabalığın çok ötesine taşır. Vermek için yaşar, almayı düşünmez; hayatını bir davaya adamanın ağırlığını omuzlarında taşırken bile başı diktir. Toplum ise çoğu zaman bu tür insanlardan kaçar, kulaklarını tıkar, gözlerini kapar. Çünkü onların sesi, varoluşun derinliklerinden gelir; rahatsız eder, düşündürür, sorgulatır. Karakoç da bu seslerden biridir. Onu sadece şair diye anmak, eksik bir tanım olur. O, düşünürdür, dirilişin mimarıdır, eylemin ve fikrin adamıdır. Hayatını bir davaya vakfetmiş bir dava insanıdır. Toplumun unuttuğu, görmezden geldiği hakikatleri haykırır; belki de bu yüzden yalnız bırakılır. Ama o, koşusunu asla bitirmez.