Köstekli Saat

Çayın acı tadı dudaklarında, zamanın ağırlığı omuzlarında. Her yudum, geçip giden yılların sessiz tanığı gibi demleniyor bardağında. Şekeri atıyorsun, ama o da erimiyor; tıpkı içindeki kırıklıklar gibi, ne kadar uğraşsan da kaybolmuyor. Çaydanlık elinde, hayatın buharı tüterken gözlerinin önünden geçiyor her şey: çocukluğunun masumiyeti, gençliğin coşkusu, yaşlılığın hüzünlü dinginliği. Bir, iki, üç bardak... Her biri ayrı bir dönemin hikâyesi, her biri ayrı bir acının, ayrı bir umudun yankısı. Zaman akıyor, ama sen duruyorsun; demlenmiş çayın karanlığında, geçmişin gölgeleriyle baş başa.