Korona Günlerinde Mahpusluk

Pandemi günlerinin sessizliğinde, dört duvar arasında kalanların sesi bu kez farklı bir biçimde yükseliyor. Dışarıda ölümün gölgesi dolaşırken, içerideki yaşamın nasıl bir gerçekliğe dönüştüğünü anlatan bu roman, hapishanenin soğuk betonları arasında geçen günlerin izini sürüyor. Virüsün korkutucu gölgesi, adeta bir kara karga sürüsü gibi tepelerinde dönüp dururken, mahkûmların yaşadığı yalnızlık ve çaresizlik, zamanla sıradanlaşan bir kabullenmeye dönüşüyor. Her gün aynı korku filmi sahneleri gibi tekrarlanan bu hayat, artık ürkütücü olmaktan çıkıyor; çünkü korkunun da bir doyum noktası var. Görülmüştür Kolektifi’nin öncülüğünde bir araya gelen yazarlar, bu zorlu dönemi unutulmuş bir perspektiften ele alıyor. Adil Okay’ın çağrısıyla kaleme alınan metinler, dışarıda yağmur yağarken içeride zemheri soğuğuna mahkûm olanların hikâyesini anlatıyor. On yılı aşkın süredir insan hakları mücadelesi veren bu.