Korku Sineması

Korku sineması, yıllardır hem ilgi çekici hem de tartışmalı bir tür olarak varlığını sürdürüyor. Eleştirmenlerin göz ardı ettiği, medyanın sıklıkla küçümsediği bu alan, aslında sinema tarihinin en eski ve en zengin dallarından biri. Görsel anlatının gücüyle şekillenen korku, yazılı ve sözlü hikâyelerden çok daha önce, mağara resimlerinden başlayarak insanlığın kolektif bilinçaltında yer edindi. Bosch’un ürkütücü tabloları, Bruegel’in dehşet dolu sahneleri, Hogarth’ın çarpık gerçeklikleri, hatta 18. yüzyılın doğa korkusunu yansıtan eserleri, korkunun görsel dile dönüşümünde önemli adımlar attı. Psikanalizin yükselişiyle birlikte rüya ve kâbus imgeleri, gerçeküstücülük akımıyla buluştu; Giger’in ürkütücü yaratıkları ya da Bacon’ın grotesk figürleri, bu türün sınırlarını zorladı. Sinema ise, kendi benzersiz diliyle korkuyu yeniden tanımladı, onu çok katmanlı bir anlatı aracına dönüştürdü. Bu kitap, korku.