Kör Islık

Eyüp Tosun’un *Kör Islık* romanı, insanın ve doğanın kırılgan bağlarını, sessiz çığlıklarla anlatıyor. Mekânlar, yalnızca birer arka plan değil; karakterlerin iç dünyasını saran, onlarla birlikte soluk alan canlı varlıklar. Beklemek, varmanın ta kendisi burada; zamanın ve umudun ağırlığı altında ezilen sesler, yarım kalan sözcükler, körleşen ıslıklar... Modern hayatın kesip attığı dil, bir yara gibi açılıyor sayfalarda. Her öksürük, her nefes, içimizdeki gizli hastalığı ele veriyor. Betonun soğukluğu mezara kadar sürüyor, ama yılanlar ve haşereler için engel yok. Ölüm herkese eşit, sabır ise kimsenin hakkı değil. Tosun, unutulmuşluğun ve yabancılığın arasında, şifanın izini sürüyor – belki de yaraların kendisinde.