Kopuk

Masada, kırmızı örtünün üzerinde duran yırtıcı kuş, avını adeta hipnotize ediyordu. Gagası, keskin bir hançer gibi parlarken, pençeleri hiçbir zaman gerçek bir mücadeleye girmemiş, doğanın sert yüzünü görmemişti. Tırnakları ne toprağa değmiş ne de ağaç kabuklarına sürtünmüştü. Günlerdir açlıkla boğuşan, iz süren bu avcı, sonunda hedefinin tam karşısına çökmüş, keskin pençelerini örtüye geçirmişti. Gözleri, avının her hareketini takip ederken, ölümcül darbeyi indireceği anı kolluyordu. Bekleyiş, gerilimi tırmandırıyor; her an patlamaya hazır bir sessizlik, odayı kaplıyordu.