Köleliğin Alfabesi

Çocukluğumuzdan itibaren kumbaralarla tanışır, para biriktirmeyi, onun şıngırtısını dinlemeyi öğreniriz. Ancak bu alışkanlık, zamanla paranın hayatımızdaki tek değer haline gelmesine yol açarsa ne olur? İlkokuldan üniversiteye kadar süren uzun bir eğitim serüveninin sonunda gençlerimize sunulan tek ödül, sadece geçim kaynağı olarak maaş ya da makam olursa, onları özgürlükten uzak, para uğruna her şeyi göze alan bir zihniyetin esiri haline getirir miyiz? Belki de farkında olmadan, para sesinden başka bir sesi duymayan, maddiyatın kölesi bir nesil yetiştiriyoruz. Eğitim sistemimizin, gençleri sadece ekonomik bağımlılığa mahkûm eden bir döngüye dönüşmesi, gerçek özgürlüğün ve insani değerlerin göz ardı edilmesine neden olmuyor mu?