Kolay

Avluda biriken duman, helvanın kızgın yağda çıtırdayan sesiyle karıştı. Kadın, ateşin üzerinde dönen tencerede şekerleri eritirken, yanık kokusu her yanı sardı. Çocuk, çıplak ayaklarıyla taşların üzerinde koşarken, kaynayan kazanı görünce ürktü; buharın arasında bir canavar hayal etti sanki. Su fokur fokur kaynarken, annesinin sesi uzaktan geldi: "Korkma, o sadece çamaşır suyu." Ama küçük yürek, o an sadece titremenin dilini biliyordu. Dedenin mırıldandığı eski türkü, rüzgârla birlikte kulaklarında çınladı; sözler, köyün taş duvarlarına çarpıp geri döndü. Sanki her şey, o anın içinde donup kalmıştı: ateşin çıtırtısı, çocuğun hıçkırığı, helvanın tatlı kokusu... Ve birden, kayanın gıcırtısıyla birlikte, köyün derin sessizliği bozuldu.