Kökünü Arayan Çınar

Yarım yüzyılı aşan bir zaman diliminde, unutulmaya terk edilen hayatların izini süren bu roman, acının ve sürgünün gölgesinde büyüyen insanların hikâyelerini anlatıyor. 1937’den 1987’ye uzanan yıllarda, varlıkları görmezden gelinen, yok sayılan, zulme uğrayanların sesi oluyor sayfalar. Sözlü tarihle örülen bu öyküler, geçmişin yaralarını kaşımak değil, unutulmuşluğa itilen gerçeklere bir ayna tutmak için yazılmış. Kürt’ün, Ermeni’nin, Süryani’nin, Ezidi’nin, Alevi’nin kaderi, aynı topraklarda defalarca tekerrür etmiş; kimi zaman sessizce, kimi zaman fırtınalarla. Kimi hikâyeler olduğu gibi aktarılmış, kimileri isimler değiştirilerek, kimileri de birden fazla yaşamın izleriyle harmanlanarak. Ama hepsi, yaşanmışlığın acımasız gerçekliğiyle yüzleşiyor. Bu sayfalar, yok sayılanın, susturulanın ve geride kalanın hafızası.