Kocaman Küçük Deniz

Çocukluğumda deniz, en yakın dostumdu. Onun serin sularıyla buluştuğumda içimdeki bütün yorgunluk uçup giderdi. Kocaman, masmavi, pırıl pırıl bir denizdi; dalgalarıyla dans eder, sonsuz maviliğinde kaybolurdum. Ne yazık ki zamanla başına gelenler, o uçsuz bucaksız maviyi küçülttü, küçülttü... Şimdi geriye sadece minicik bir parça kaldı. İşte bu, o denizin hüzünlü ama bir o kadar da içten hikâyesi. Sen de dinledikten sonra bir başkasına anlatır mısın? Söz, hemen başlıyorum...