Kliniğin Doğuşu

Michel Foucault, *Kliniğin Doğuşu*’nda tıbbın köklü bir dönüşümünü mercek altına alıyor: 18. yüzyıl, hastalığı iyileştirmekten çok sağlığı korumayı hedefleyen yeni bir anlayışın doğduğu çağdır. Antik dönemden gelen gelenekler, Fransız Devrimi’nin de etkisiyle yerini modern klinik yaklaşıma bırakır. Artık doktorun gözü, hastalığın belirtilerini değil, bedenin derinlerindeki patolojik izleri okumaya başlar. Foucault, bu değişimi yalnızca tıbbi bir devrim olarak değil, yaşam ve ölüm arasındaki sınırların yeniden çizildiği bir bilgi sisteminin inşası olarak irdeliyor. Hastalığın anlamı, semptomların yorumu ve insan bedenine dair algı, bu süreçte kökten değişir. Canguilhem’in izinden giden filozof, tıbbın söylemsel dönüşümünü incelerken, bilginin nasıl iktidarla iç içe geçtiğini de gözler önüne seriyor. Modern tıbbın temellerinin atıldığı bu kritik evreyi, Foucault’nun keskin analiziyle keşfetmek, sağlık.