Kızın Adı Kırmızı

Gece, sokak lambalarının titrek ışığında adeta bir rüya gibi uzanıyordu. Faris Bey, yağmurun ardından yükselen topraksı kokunun sardığı şehre bakarken, geçmişin gölgeleri zihninde canlanıverdi. Pencereden dışarıyı izlerken, karanlıkta kaybolan yolların sessizliği onu içine çekti. Son günlerde gördüğü o kırmızı elbiseli kadın, her defasında aynı soruyu sorduruyordu ona: Gerçekten Miray mıydı? Karısının yıllar önce kaybettiği yüzü, o anlarda gözlerinin önünde beliriveriyordu. Saçları, duruşu, hatta o gizemli haliyle tıpkı onun gibiydi. Ama saat kaçtı, hava ne kadar karanlıktı, fark etmemişti bile. O an, sadece bir anlık bir yanılsama mıydı yoksa gerçekten de Miray’ın hayaleti miydi? Cevabı bulmak için daha fazla bakmaya cesaret edememişti. Şimdi ise o görüntü, zihninde bir muamma olarak kalmıştı.