Kızım Süreyya

Süreyya ismi, gökyüzündeki yedi parlak yıldızın Türkçe'deki adı olarak seçilmişti; babası, kızının doğumuyla birlikte ona bu anlamlı ismi vermişti. Ancak yazar, yıllar sonra kaleme aldığı satırlarda fark edecekti ki, yedi sayısı Süreyya'nın hayatında gizemli bir ritim oluşturuyordu. 12 Şubat 1951'de İran Kraliçesi olarak taç giymiş, tam yedi yıl sonra aynı tarihte saraydan ayrılmanın hazırlıklarını yapmıştı. Milano'da, 1965'in soğuk Şubat gecesinde ilk filmini izleyicilerle buluşturduğunda ise yine yedi yıl geçmişti. Sanki kader, bu sayıyla onun hayatının dönüm noktalarını işaretliyordu. Anılarında, Süreyya'nın yaşamına yön veren bu ilginç tesadüfü, samimi bir dille okurla paylaşıyor.