Kızılırmak Çocukları

Gün doğarken geçtiğim o dar sokakta, Cemile’nin sesini duymak için hep aynı saati kollardım. Kabilemizin umudu, o alçak bahçe duvarının ardında saklıydı sanki. Akasyanın gölgesinde, terliklerinin ucundan taşan parmaklarıyla dolaşırken bulurdum onu bazen. Ne kadar erken varsam, duasının nağmeleri o kadar uzun sürerdi. Kızılırmak Çocukları, okurunu çocukluğun o tozlu yollarına, heyecanlı koşuşturmalarına geri götürüyor. Yazar, unuttuğumuz ama özlediğimiz o sıcak günleri, karakterlerin ve mekanların diliyle yeniden canlandırıyor. Nehir gibi coşkulu, hayat gibi gerçek... Bu hikâye, geçmişin izlerini sürerken, içimizdeki çocuğu da uyandırıyor.